Απόπειρα «Ουκρανοποίησης» του Ηνωμένου Βασιλείου λόγω Brexit

3/7/2016.

Νότης Μαριάς, Ανεξάρτητος Ευρωβουλευτής, Επικεφαλής του Πολιτικού Κινήματος Αντιμνημονιακοί Πολίτες, Καθηγητής Θεσμών Ε.Ε. στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Οι δυνάμεις της νομενκλατούρας των τραπεζών και της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, όπως δεν ανέχτηκαν το «ΟΧΙ» του Ελληνικού λαού στο περσινό μεγαλειώδες δημοψήφισμα, έτσι δεν ανέχονται και την απόφαση των Βρετανών να αποχωρήσουν από την Ε.Ε. και να τραβήξουν τον δικό τους ιστορικό δρόμο. Είναι προφανές ότι το Ηνωμένο Βασίλειο υφίσταται μία πρωτοφανή στην ιστορία του επίθεση με στόχο να ανατραπεί η δημοκρατική βούληση των πολιτών του.

Αυτό φάνηκε από την πρώτη στιγμή στην έκτακτη Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που διοργανώθηκε την Τρίτη 28 Ιουνίου στις Βρυξέλλες, όπου η στάση  του Γιούνκερ και των ηγετών των κυρίαρχων ευρωπαϊκών κομμάτων ήταν εκδικητική απέναντι στους Βρετανούς. Με έναν ιταμό τρόπο  προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα κλίμα αρνητικό απέναντι στην γηραιά Αλβιόνα και δεν εξέφρασαν ίχνος ουσιαστικής αυτοκριτικής για τις καταστροφικές πολιτικές που εξακολουθούν να προωθούν σε όλα τα επίπεδα, παρά μόνο κάποια γενικόλογα σχόλια του τύπου «να δούμε που κάναμε λάθος». Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά και ο Νάιτζελ Φάρατζ, όλοι όσοι γελούσαν πριν δεκαεπτά χρόνια που πρωτοεκλέχτηκε στην Ευρωβουλή με στόχο να βγάλει την Βρετανία από την ΕΕ, τώρα δεν γελάνε πια.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα μείνουν άπραγοι. Η κυρίαρχη ευρωπαϊκή τάξη έχει εκφράσει τη στήριξη της και προβάλει με κάθε δυνατό τρόπο, κάθε προσπάθεια διαδηλώσεων, αντιρρήσεων, διαμαρτυριών, προκειμένου να αναδειχτούν οι ρήξεις μέσα στη Βρετανική κοινωνία και να αποσταθεροποιηθεί το Ηνωμένο Βασίλειο εάν τολμήσει να θέσει σε εφαρμογή το Brexit. Εξ’ ου και η προβολή του αιτήματος για δεύτερο δημοψήφισμα. Εξ’ ου και τα κροκοδείλια δάκρυα υπέρ της δήθεν ανεξαρτησίας της Βορείου Ιρλανδίας, της Σκωτίας, ή ακόμη και του… Γιβραλτάρ! Όλα αυτά και ενώ τον Σεπτέμβριο του 2014, όταν έγινε δημοψήφισμα για την παραμονή της Σκωτίας στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν ασχολήθηκε κανένας ευρωκράτης. Τώρα, ο Γιούνκερ σπεύδει να συναντηθεί με την επικεφαλής της κυβέρνησης της Σκωτίας, Νίκολα Στέρτζιον.

Ουσιαστικά επαναλαμβάνεται το σενάριο που βιώσαμε στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 2015, μόνο που αυτή τη φορά η απειλή απόσχισης εδαφών του Ηνωμένου Βασιλείου έχει αντικαταστήσει την χρηματοπιστωτική ασφυξία που οδήγησε την Ελλάδα στα capital controls και από εκεί στο τρίτο μνημόνιο, ανατρέποντας πλήρως το «ΟΧΙ» του δημοψηφίσματος. Άλλωστε, πολλά κορυφαία στελέχη της ευρωπαϊκής νομενκλατούρας έχουν εκφράσει αμφιβολίες για το αν τελικά θα γίνει το Brexit. Τελευταίος ήταν ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας Κλάους Ρέγκλινγκ ο οποίος αναφερόμενος στο Brexit  σε συνέντευξή του στο γερμανικό οικονομικό περιοδικό WirtschaftsWoche δήλωσε με νόημα ότι «βρισκόμαστε στην αρχή μιας μεγάλης διαδικασίας, πολλά μπορούν να συμβούν» (Huffington Post Greece 30/6/2016). Είχε προηγηθεί φυσικά ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι, ο οποίος εξέφρασε αμφιβολίες για το κατά πόσο τελικά θα πραγματοποιηθεί το Brexit  (The Guardian 29/6/2016).

Στην γεωστρατηγική θεώρηση των ΗΠΑ, τουλάχιστον με την κυβέρνηση Ομπάμα, η Μεγάλη Βρετανία πρέπει να μείνει εντός ΕΕ, όπως άλλωστε διεμήνυσε και  ο ίδιος ο Πρόεδρος Ομπάμα στις 22/4/2016 κατά την επίσκεψή του στο Λονδίνο, οπότε και τάχθηκε ανοιχτά κατά του Brexit (The BBC 22/4/2016). Ενόψει της ολοκλήρωσης της Διατλαντικής Συνεργασίας για το Εμπόριο και τις Επενδύσεις (αγγλιστί Transatlantic Trade and Investment Partnership, ή TTIP), οι Αμερικανοί προτιμούν να διαπραγματεύονται με ένα και όχι με περισσότερα μέρη, πόσο μάλλον με κράτη που διαθέτουν το ειδικό βάρος του Ηνωμένου Βασιλείου. Είναι αυτή άλλωστε η ισχυρή θέση του Ηνωμένου Βασιλείου που οδήγησε μερίδες της Βρετανικής ελίτ να υπερασπιστούν το Brexit.

Τα περιφερειακά σχήματα, όπως η ΕΕ, στη φάση της παγκοσμιοποίησης και του γεωστρατηγικού  ανταγωνισμού των μεγάλων οικονομικών δυνάμεων και ιδίως των ΗΠΑ και της Κίνας  αποδεικνύονται  μικρά για τα συμφέροντα που καλούνται να εξυπηρετήσουν. Έτσι διαμορφώνεται η αναγκαιότητα αλλά και η πίεση για δημιουργία σχημάτων σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα. Για το λόγο αυτό  οι ΗΠΑ πιέζουν πλέον ασφυκτικά την ΕΕ για τη δημιουργία πάση θυσία της ΤΤΙΡ, με την οποία η Ουάσιγκτον προσδοκά να «μαντρώσει» τη Δύση και να δημιουργήσει τρόπον τινά ένα «οικονομικό ΝΑΤΟ» απέναντι στις ανερχόμενες δυνάμεις των «BRICS». Οι νέοι αυτοί υπό διαμόρφωση ευρύτεροι θεσμοί τύπου ΤΤΙΡ ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα των μεγάλων οικονομιών, αλλά ταυτόχρονα θρυμματίζουν τις περιφερειακές ενώσεις όπως τις γνωρίζαμε. Ταυτόχρονα το γεγονός ότι οι ΗΠΑ προωθούν την TTIP, δίνει τη δυνατότητα στις ηγεσίες πολλών χωρών να σκεφτούν διαφορετικά τη θέση τους στο διεθνές περιβάλλον. Σε αυτό το νέο πλαίσιο, οι Βρετανοί θα προσπαθήσουν να αποκτήσουν συγκριτικά πλεονεκτήματα. Έτσι η Βρετανική ολιγαρχία θεωρεί πλέον περιττή την παραμονή της στα στενά όρια της ΕΕ εφόσον δρομολογείται η δημιουργία της ΤΤΙΡ όπου εκεί μπορεί να «κολυμπήσει» πιο ελεύθερα. Άλλωστε δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι η Βρετανία ήταν από καιρό θιασώτης της ΤΤΙΡ η οποία συναντά πλέον ιδιαίτερες αντιδράσεις στη Γερμανία και τη Γαλλία ενόψει του εκεί εκλογικού κύκλου που θα κλείσει το 2017.

Εάν δούμε τα πράγματα έξω από τον παραμορφωτικό φακό των δήθεν ευρωπαϊστών, τα πράγματα δεν είναι τόσο περίπλοκα. Τυπικά, μέχρι να αποχωρήσει η Βρετανία, δηλαδή, μέχρι είτε να υπάρξει συμφωνία αποχώρησης, είτε να παρέλθει διετία από την ημέρα ενεργοποίησης του περιβόητου άρθρου 50 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η γηραιά Αλβιόνα παραμένει μέλος της Ε.Ε. και έχει τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις που έχουν και τα υπόλοιπα κράτη-μέλη της Ένωσης. Για τα διάφορα επί μέρους ζητήματα, όπως η άδεια παραμονής ευρωπαίων πολιτών στο νησί, θα μπορούσαν να βρεθούν λύσεις, στα πρότυπα των συμφωνιών της ΕΕ με την Ελβετία και την Νορβηγία.

Επομένως, το μόνο που μπορεί να προκαλέσει σύγχυση και καταστροφή σε αυτή τη φάση είναι η φανατική προσκόλληση κάποιων κύκλων στις Βρυξέλλες στην πάση θυσία διατήρηση της Γερμανικής Ευρώπης που αποκομίζει κέρδη καταδυναστεύοντας τους λαούς των κρατών-μελών της Ε.Ε.

Ευτυχώς όμως οι Ευρωπαϊκοί λαοί έχουν άλλα σχέδια.

 

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ_KONTRANEWS_04_07_2016_1_1 ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ_KONTRANEWS_04_07_2016_1_2

Μπορεί επίσης να σας ενδιαφέρουν...

EnglishfrenchitalyGermanSpainrussiapoland