Παραβίαση υποχρεώσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας σε απομακρυσμένους αερολιμένες νησιών του Αιγαίου και του Ιονίου Πελάγους

3 Ιουνίου 2016
E-004636-16
Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης
προς την Επιτροπή
Άρθρο 130 του Κανονισμού
Notis Marias (ECR)

Βάσει της ισχύουσας σύμβασης Παροχής Δημόσιας Υπηρεσίας έχουν προβλεφθεί δυνάμει των άρθρων 16, 17 και 18 του κανονισμού (ΕΚ) 1008/2008 τακτικές αεροπορικές γραμμές για την εξυπηρέτηση, την περίοδο 2012-2016, απομακρυσμένων αερολιμένων της Κρήτης και νησιών του Αιγαίου και του Ιονίου. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται πτήσεις aller-retour από Αθήνα προς Αστυπάλαια, Ικαρία, Λέρο, Μήλο, Κύθηρα, Νάξο, Πάρο, Κάρπαθο, Σητεία, Σκιάθο, Σκύρο, Ζάκυνθο, Σύρο, από Θεσσαλονίκη προς Σάμο, Χίο, Κέρκυρα, Σκύρο, Λήμνο, Ικαρία, από Αλεξανδρούπολη προς Σητεία, από Άκτιο προς Σητεία, από Κέρκυρα προς Άκτιο, Κεφαλονιά, Ζάκυνθο, Κύθηρα, από Λήμνο προς Μυτιλήνη, Χίο, Σάμο, Ρόδο, από Ρόδο προς Κάρπαθο, Κάσο Σητεία, Κω, Λέρο, Αστυπάλαια, Καστελόριζο.

Με το νέο προσχέδιο που συνέταξε η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, προκειμένου να προβεί στη διενέργεια νέας διαγωνιστικής διαδικασίας για την εκμετάλλευση των παραπάνω τακτικών αεροπορικών γραμμών, προχώρησε σε δραστική μείωση των ανωτέρω πτήσεων που θα εκτελούνται ετησίως.

Δεδομένης της μεγάλης απόστασης και του νησιωτικού χαρακτήρα των παραπάνω περιοχών, ερωτάται η Επιτροπή:

Είναι σύμφωνη με τον κανονισμό (ΕΚ) 1008/2008 και το άρθρο 174 ΣΛΕΕ η παραπάνω μείωση των τακτικών αεροπορικών δρομολογίων από και προς τους προαναφερόμενους Αερολιμένες;
Ποια χρηματοδοτικά μέσα και προγράμματα μπορεί να διαθέσει προκειμένου να διατηρηθεί η ισχύουσα συχνότητα των ζωτικής σημασίας τακτικών δρομολογίων από και προς τους προαναφερόμενους αερολιμένες;

 

 

Απάντηση της κας Bulc εξ ονόματος της Επιτροπής

  1. Η Επιτροπή έχει επίγνωση της ανάγκης για διασφάλιση επαρκούς συνδεσιμότητας εντός της ΕΕ, κυρίως από και προς απομακρυσμένες περιοχές, όπως τα νησιά. Τα κράτη μέλη είναι αρμόδια για τον καθορισμό των οικείων αναγκών όσον αφορά τις υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας. Σύμφωνα με τον κανονισμό, η υποχρέωση αυτή επιβάλλεται μόνο στο μέτρο που είναι απαραίτητο προκειμένου να εξασφαλίζεται σε συγκεκριμένο δρομολόγιο μια ελάχιστη εξυπηρέτηση τακτικής αεροπορικής γραμμής που πληροί καθορισμένα κριτήρια συνέχειας, τακτικότητας, τιμολόγησης ή ελάχιστης μεταφορικής ικανότητας. Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη πρέπει να εξετάζουν τους δημοσιονομικούς τους περιορισμούς για τη χρηματοδότηση της λειτουργίας αυτών των γραμμών, σε περίπτωση που κανένας αερομεταφορέας δεν ενδιαφέρεται για την εξυπηρέτησή τους σε εμπορική βάση.
  1. Τα κράτη μέλη μπορούν να στηρίζουν τον τομέα των μεταφορών σε απομακρυσμένες περιοχές, περιλαμβανομένων των νησιών, παρέχοντας, μεταξύ άλλων, ενισχύσεις κοινωνικού χαρακτήρα για τις μετακινήσεις των κατοίκων τέτοιων περιοχών. Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν τις ενισχύσεις αυτές χωρίς προηγούμενη έγκριση από την Επιτροπή, αν πληρούν τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 51 του γενικού κανονισμού απαλλαγής κατά κατηγορία[1]. Οι ενισχύσεις αυτές είναι επίσης δυνατόν να χορηγούνται κατόπιν προηγούμενης έγκρισης από την Επιτροπή, αν πληρούν τις προϋποθέσεις που ορίζονται στα σημεία 156 και 157 των κατευθυντήριων γραμμών της Επιτροπής για τις κρατικές ενισχύσεις σε αερολιμένες και αεροπορικές εταιρείες[2].

 

[1]     Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 651/2014 της Επιτροπής, της 17ης Ιουνίου 2014, για την κήρυξη ορισμένων κατηγοριών ενισχύσεων ως συμβατών με την εσωτερική αγορά κατ’ εφαρμογή των άρθρων 107 και 108 της Συνθήκης, ΕΕ L 187 της 26.6.2014, σ. 1.

[2]     ΕΕ C 99 της 4.4.2014, σ. 3.

 

Μπορεί επίσης να σας ενδιαφέρουν...

EnglishfrenchitalyGermanSpainrussiapoland